Frankrijk boekte de halve finale van het WK door met 2-0 te winnen van Marokko, maar een van de grootste gespreksonderwerpen van de wedstrijd kwam al lang voor het eindsignaal. Kylian Mbappe faalde vanaf de strafschopstip, nadat zijn kenmerkende vertraagde aanloop eindigde in een eenvoudige redding van Yassine Bounou.
De kans kwam in een doelpuntloze wedstrijd nadat Noussair Mazraoui de Franse aanvoerder neerhaalde. Mbappe vertraagde zijn aanloop voordat hij schoot, in de hoop de keeper te dwingen vroeg te kiezen, maar Bounou bleef geduldig en keerde de inzet met gemak.
De misser bepaalde niet de avond van Mbappe. Kort na het uur produceerde hij een prachtige krulbal om eindelijk het verzet van Marokko te breken, terwijl Ousmane Dembele zes minuten later een tweede doelpunt toevoegde en daarmee de Franse doorgang veiligstelde.
Toch stak de mislukte strafschop opnieuw de discussie aan of de steeds vaker voorkomende stotteraanloop nog steeds een effectieve techniek is.
Een tactiek die de meningen verdeelt
Veel traditionele voetbalfans hebben de vertraagde aanloop vanaf de stip nooit omarmd en plaatsen het naast andere moderne aspecten van het spel die ze afkeuren, zoals VAR, duiken en spelers die handschoenen dragen ondanks korte mouwen.
De FIFA-regels staan spelers toe om te pauzeren of te schijnbewegingen te maken tijdens hun aanloop, op voorwaarde dat ze die beweging niet direct voor het trappen van de bal uitvoeren. De methode bestaat al tientallen jaren en werd eerder gebruikt door John Aldridge, Hugo Sánchez en Pelé.
De aanpak is ontworpen om keepers te overtuigen als eerste te bewegen, maar wordt veel minder effectief wanneer de keeper zijn positie houdt en weigert zich vroeg te committeren.
Tijdens dit WK voegden Bruno Guimarães, Jorgen Strand Larsen, Lionel Messi en Harry Kane zich bij Mbappe onder de spelers die niet scoorden na een stotteraanloop. Kane benutte later zijn overgenomen strafschop tegen Kroatië nadat hij die techniek had laten varen.
Cijfers wijzen op een veranderende balans
Statistieken van het toernooi wijzen uit dat vertraagde aanlopen niet bijzonder productief zijn geweest. Van de 26 strafschoppen die met die methode werden genomen, inclusief tijdens strafschoppenseries, vonden er slechts 15 de weg naar het net, wat neerkomt op een conversiepercentage van 57%.
Spelers als Marko Arnautovic, Raul Jimenez, Neymar, Cristiano Ronaldo, Yoane Wissa en Kai Havertz behoorden tot degenen die de techniek succesvol toepasten.
Ter vergelijking: spelers die strafschoppen namen zonder te stotteren, benutten 24 van de 35 pogingen, goed voor een slagingspercentage van 68%.
Over het algemeen hebben strafschopnemers een moeilijk WK achter de rug. Dertig procent van de strafschoppen tijdens de reguliere speeltijd is gemist, wat het op een na hoogste misserspercentage op een WK is sinds de registratie in 1966. Wanneer ook de strafschoppenseries worden meegerekend, stijgt het aantal mislukte pogingen tot 35%, het hoogste percentage in die periode.
Deskundigen wijzen op keepers en voorbereiding
Ian Wright zei bij ITV dat keepers nu beter zijn toegerust om met stotterende strafschoppen om te gaan en dat zij de overhand hebben gekregen op de techniek.
Pat Nevin betoogde dat moderne keepers langer, sneller en beter voorbereid zijn, waardoor strafschoppen steeds moeilijker te scoren worden. Hij legde uit dat spelers vertraagde aanlopen gebruiken om keepers te dwingen de verkeerde kant op te duiken, maar door gedetailleerde analyses kennen keepers nu de individuele voorkeuren, wat zorgt voor een voortdurende strijd tussen beide partijen.
Mbappe’s algehele staat van dienst vanaf de stip blijft sterk. De misser tegen Marokko was pas zijn tweede in het shirt van Frankrijk, waarmee hij op 14 succesvolle strafschoppen uit 16 pogingen blijft. Op clubniveau benutte hij 50 van zijn 62 strafschoppen.
Ook zijn tegenstander verdient veel lof. Bounou heeft slechts twee van de negen strafschoppen die hij tijdens het WK heeft gekregen, waaronder strafschoppenseries, tegengehouden; hij maakte vier reddingen, terwijl drie andere pogingen naast gingen.
Het wachten voor de trap wordt een ander discussiepunt
De strafschop werd niet onmiddellijk na het toekennen genomen. Een VAR-beoordeling betekende dat er drie minuten en twaalf seconden verstreken voordat Mbappe uiteindelijk aanlegde, wat opnieuw een debat ontketende over de vraag of lange onderbrekingen de keeper bevoordelen.
Frans voetbaljournalist Julien Laurens vond dat de lange pauze de gebruikelijke voorbereiding van Mbappe verstoorde. Hij omschreef de inzet als een slechte strafschop en voegde eraan toe dat de aanvaller normaal gesproken sterk leunt op zijn vaste routine bij het plaatsen van de bal voordat hij schiet.
Laurens prees ook Bounou’s vaardigheid vanaf de stip, maar meende dat het zwakke schot de redding eenvoudig maakte. Hij suggereerde dat Mbappe zich overhaastte toen hij eindelijk toestemming kreeg om door te gaan.
Roy Keane vroeg zich bij ITV af waarom spelers zo lang moeten wachten voordat ze een strafschop nemen, en stelde dat de tijd tegen de nemer werkt en de balans naar de keeper doet doorslaan. Ian Wright was het daarmee eens en zei dat langdurige vertragingen spelers meer kans geven om hun beslissing te heroverwegen voordat ze de bal raken.
