Kaapverdië arriveerde op het WK als de minst bekende deelnemer van het toernooi, maar vertrekt nu met de verbeelding van voetbalfans over de hele wereld op zak. Terwijl velen verwachtten dat de schijnwerpers op de grootste namen van de sport zouden staan, waren het juist de nieuwkomers die een van de meest memorabele verhalen van het toernooi schreven.
Hun campagne kende een reeks mijlpaalmomenten. Doelman Vozinha was de drijvende kracht achter een scoreloos gelijkspel tegen Spanje, waarmee hij het allereerste WK-punt voor het land veiligstelde. Het team vierde zijn eerste doelpunten op het grootste podium tegen Uruguay, en Sidny Lopes Cabral produceerde een spectaculaire uithaal tegen Argentinië in een wedstrijd die bijna een van de grootste verrassingen in de WK-geschiedenis opleverde.
Het avontuur van Kaapverdië eindigde in Miami met een dramatische 3-2 nederlaag na verlenging tegen de titelverdediger Argentinië. Bij het laatste fluitsignaal stortten spelers teleurgesteld neer op het veld, maar ondanks de uitschakeling wisten ze dat ze bewondering hadden afgedwongen, ver buiten hun eigen aanhang.
Voormalig Schots international James McFadden prees hun campagne op BBC Radio 5 Live en zei dat het team moed, eenheid, saamhorigheid en onwankelbaar geloof had getoond. Volgens hem was Kaapverdië het verhaal van het toernooi en belichaamde het alles wat mensen hopen te zien bij een internationaal voetbalteam.
Op gelijke hoogte met de wereldkampioen
Voorafgaand aan het toernooi stond Kaapverdië op de 67e plaats van de wereldranglijst, maar het overtrof alle verwachtingen in de groepsfase. Drie gelijke spelen, waaronder een indrukwekkende 0-0 tegen Europees kampioen Spanje in de openingswedstrijd, bezorgden hen een plek in de knock-outfase en een zware ontmoeting met Argentinië.
De regerend kampioen sloeg eerst toe via Lionel Messi, maar Kaapverdië gaf zich niet gewonnen en herstelde de gelijkstand voordat het de wedstrijd in verlenging bracht. Argentinië nam opnieuw de leiding, maar Cabral produceerde wederom een gelijkmaker met een schitterend schot dat de hoop op een historisch resultaat deed herleven.
Hun verzet werd uiteindelijk gebroken toen een kopbal van Cristian Romero via een beslissende afwijking van Diney Borges in het net belandde. Dat stuurde Argentinië door en betekende het einde van de onvergetelijke run van Kaapverdië, slechts enkele minuten voor een mogelijke penaltyserie.
Voormalig Engels verdediger Gary Neville omschreef de vertoning als een van de beste optredens die hij ooit van een underdog had gezien. Hij zei dat de emotionele reactie van de spelers liet zien hoe graag ze hun WK-reis wilden voortzetten, wetende dat zo’n kans misschien nooit meer terug zou komen.
Trots, ondanks de uitslag
Hoewel de nederlaag het einde betekende van de campagne, benadrukte hoofdcoach Bubista wat zijn spelers hadden bereikt. Hij zei dat zijn ploeg had bewezen dat zelfs een klein land kan concurreren met de sterkste teams in het wereldvoetbal en benadrukte dat iedereen thuis trots mocht zijn op de geschiedenis die ze hadden geschreven.
Verdediger Roberto “Pico” Lopes, die in alle vier de wedstrijden van Kaapverdië meedeed, zei dat een van de grootste prestaties van het toernooi was dat mensen niet langer vroegen waar Kaapverdië lag. Hij geloofde dat het team het land stevig op de voetbalkaart had gezet en tegelijkertijd had laten zien dat vastberadenheid en geloof verwachtingen kunnen overstijgen.
De prestaties van het team beïnvloedden ook de bredere discussie over de uitbreiding van het WK naar 48 teams. Neville gaf toe dat hij de beslissing niet langer in twijfel zou trekken na de impact van Kaapverdië op het toernooi.
Ian Wright sloot zich daarbij aan en drong er bij de FIFA op aan om ervoor te zorgen dat financiële steun kleinere voetballanden bereikt. Hij zei dat de campagne van Kaapverdië liet zien wat er kan gebeuren als landen de kans krijgen om op het grootste podium te concurreren met de sterkste teams en beste spelers ter wereld.
Vozinha’s toernooi laat een blijvende indruk achter
Weinige spelers wisten de verbeelding van het publiek zo te pakken als doelman Vozinha. Beelden van de routinier die in tranen was en trots de Kaapverdische vlag omhoog hield na het gelijkspel tegen Spanje, gingen snel rond en maakten hem tot een van de meest herkenbare figuren van het toernooi.
Zijn populariteit kwam echter voort uit veel meer dan emotie. Gedurende het hele toernooi leverde hij consistent uitstekende prestaties, waaronder acht reddingen tegen Argentinië in Miami, waarmee hij aan het einde van het toernooi op 18 reddingen totaal kwam. Alleen Curaçao-doelman Eloy Room (20) en Paraguay-keeper Orlando Gill (19) noteerden er meer.
De 40-jarige doelman heeft momenteel geen club nadat zijn contract bij het Portugese tweedeklasser Chaves afliep. Neville voorspelde dat dat snel zou veranderen, prees de kalme en beheerste optredens van Vozinha en vroeg zich af waarom het voetbal hem niet veel eerder had ontdekt.
Wright prees de doelman eveneens en zei dat hij “heldenenergie” had na weer een uitstekende prestatie tegen Argentinië. Hoewel het WK-verhaal van Kaapverdië ten einde is, zorgen Vozinha’s optredens ervoor dat hij het toernooi verlaat als een van de meest gevierde figuren.
