De hoop van Schotland op een plek in de knock-outfase van het WK heeft een knauw gekregen na een 1-0 nederlaag tegen Marokko, hoewel plaatsing voor de laatste groepswedstrijd nog steeds mogelijk is. De ploeg van Steve Clarke wist dat zelfs een gelijkspel hen in een sterke positie zou brengen, maar hun avond had nauwelijks slechter kunnen beginnen.
Slechts 70 seconden na de aftrap liet onzekerheid in de verdediging Ismael Saibari doorbreken en Marokko op voorsprong zetten. De Afrika Cup-houders, zesde op de wereldranglijst, namen meteen de controle over nadat het Schotse centrale duo Grant Hanley en Jack Hendry het gevaar niet hadden kunnen afwenden.
Het doelpunt deed de grote Schotse aanhang verstommen, die in het Boston Stadium vol vertrouwen was gearriveerd na de overwinning op Haïti. In plaats van voort te bouwen op dat momentum, stond Schotland vrijwel vanaf de eerste fluitsignaal onder druk.
Tactisch plan verstoord door Marokkaanse klasse
Clarke had zijn opstelling vergeleken met de vorige wedstrijd gewijzigd en Kieran Tierney op de linkermiddenveldpositie geposteerd, met als kennelijk doel de invloed van Marokko-aanvoerder Achraf Hakimi in te perken. De snelle openingsgoal van de bezoekers ondermijnde die bedoelingen echter voordat de strategie effect kon sorteren.
Marokko toonde dezelfde aanvallende scherpte die ze ook in hun vorige optreden tegen Brazilië hadden getoond. Hun bewegingen en passing bezorgden Schotland geregeld problemen, en gedurende een groot deel van de eerste helft wist Schotland nauwelijks grip op de wedstrijd te krijgen.
Ondanks de meerderwaardigheid van Marokko wisten ze hun voorsprong niet uit te breiden. Schotland werd gaandeweg beter georganiseerd in de verdediging en voorkwam dat hun tegenstanders volledig van hun dominantie konden profiteren.
Een kans vlak voor rust bood hoop toen John McGinn bij de verre paal aankwam, maar de middenvelder kreeg zijn inzet niet op doel, waardoor Marokko met een voorsprong de rust inging.
Schotland toont meer veerkracht na de pauze
De slotfase van de eerste helft gaf Schotland vertrouwen, en ze namen die verbeterde energie mee naar de tweede periode. McGinn was kort na de hervatting opnieuw in beeld toen hij om een strafschop vroeg, maar scheidsrechter Ilgiz Tantashev wees de claims af.
Marokko bleef gevaarlijk en kwam dicht bij een tweede doelpunt. Jack Hendry leverde een belangrijke blokkering, terwijl doelman Angus Gunn scherp reageerde om Bilal El Khannouss te stoppen en Schotland in de wedstrijd te houden.
Nieuwe strafschopappels volgden toen Scott McTominay in het strafschopgebied onderuit ging, maar ook nu werd er niet gefloten. De beslissing leek minder omstreden dan de eerdere situatie rond McGinn.
Schotlands beste poging om de gelijkmaker te vinden was een afgeweken schot van McTominay dat kortstondig voor gejuich zorgde voordat het in het zijnet belandde. Invaller Lyndon Dykes kreeg eveneens een kans, maar kopte naast.
Moed voor de beslissende ontmoeting met Brazilië
Ondanks de teleurstellende uitslag wist Schotland de incensorting te voorkomen die veel supporters vreesden na de vroege tegentreffer. Naarmate de wedstrijd vorderde, speelden de spelers van Clarke met meer vertrouwen en wisten ze het hun hoog aangeschreven tegenstanders lastiger te maken.
De invalbeurt van Ben Gannon-Doak bracht nieuwe energie in de aanval. De vleugelspeler, die niet schroomde om recht op verdedigers af te gaan, bood Schotland een ander dimensie en hielp de Marokkaanse defensie, die zich eerder in de wedstrijd steeds comfortabeler leek te voelen, verder uit elkaar te trekken.
Vragen blijven mogelijk bestaan over de keuze om Tierney in een geavanceerde rol te laten starten, zeker gezien de impact die Gannon-Doak vanaf de bank maakte. Desondanks eindigde Schotland sterk en toonden ze in de slotfase aanzienlijk meer aanvallende drang.
Toen het eindsignaal uiteindelijk na enige verwarring klonk, toonden de Schotse spelers hun teleurstelling. Maar na het herstel van een bijna onmiddellijke tegenvaller en het aandringen op een late gelijkmaker, kunnen ze toch met vertrouwen naar Miami afreizen, waar ze zich voorbereiden op een cruciaal duel met Brazilië en de kans om geschiedenis te schrijven.
