Tunesië heeft Herve Renard aangesteld in een poging de campagne voor het WK 2026 nieuw leven in te blazen, na een verpletterende 5-1-nederlaag tegen Zweden in de openingswedstrijd van groep F. Dat zware verlies leidde ertoe dat de Tunesische voetbalbond Sabri Lamouchi ontsloeg, waarmee de Carthago Eagles de eerste ploeg in de WK-geschiedenis werden die na slechts één duel op het toernooi van coach wisselt.
Ondanks de tegenslag biedt het uitgebreide format met 48 ploegen Tunesië nog steeds de kans om de knock-outfase te bereiken. Renard staat echter meteen onder druk, met weinig ruimte voor verdere fouten, terwijl hij zich voorbereidt op de ontmoeting met Japan van zondag.
De Fransman nam de uitdaging zonder aarzelen aan nadat de bond contact met hem had opgenomen. Renard omschreef de situatie als moeilijk maar motiverend, en omarmde de kans om Tunesië door een gecompliceerde periode te loodsen.
Zijn aanstelling plaatst hem ook in een kleine groep coaches die drie opeenvolgende WK’s verschillende landen hebben geleid. Na Marokko in 2018 en Saoedi-Arabië in 2022 neemt hij nu de leiding over Tunesië op de WK-eindronde van 2026.
Van nachtelijke schoonmaker tot bondscoach
Renards route naar het trainersvak was allesbehalve conventioneel. Nadat hij op 29-jarige leeftijd zijn spelerscarrière bij SC Draguignan had beëindigd, begon hij met coachen terwijl hij tegelijkertijd als schoonmaker werkte om in zijn levensonderhoud te voorzien.
Gedurende acht jaar bestond zijn dagelijkse routine uit midden in de nacht opstaan, schoonmaakwerk in woongebouwen tot de middag, en later op de dag trainingen leiden. Hij combineerde die verantwoordelijkheden met het volgen van cursussen voor zijn trainersdiploma’s.
Terugkijkend omschrijft Renard die periode vaak als een van de meest waardevolle ervaringen in zijn leven. Het fysiek veeleisende werk hielp zijn karakter te vormen en leerde hem het belang van doorzettingsvermogen in moeilijke omstandigheden.
Die zware jaren legden uiteindelijk de basis voor een trainerscarrière die hem langs clubs en nationale ploegen op verschillende continenten zou voeren.
Een reputatie opbouwen in Afrika en daarbuiten
Renards eerste grote kans kwam in 2002, toen hij assistent werd van zijn landgenoot Claude Le Roy bij Shanghai Cosco. Later volgde hij Le Roy naar Cambridge United voordat hij zich als hoofdtrainer vestigde.
Zijn grootste successen behaalde hij in het Afrikaanse voetbal. Renard is nog altijd de enige coach die de Afrika Cup met twee verschillende landen heeft gewonnen. Hij leidde Zambia in 2012 naar een gedenkwaardige titel en tilt drie jaar later opnieuw de beker omhoog, ditmaal met Ivoorkust.
Volgens Zambiaans journalist Nkweto Tembwe verwierf Renard de reputatie een toegewijde werker en nauwgezet strateeg te zijn. Tembwe omschreef hem als iemand die tegenstanders grondig bestudeert en voortdurend probeert gelijke tred te houden met de ontwikkelingen in het spel.
Hoewel hij successen boekte op het continent, wist Renard geen Afrikaanse titel te veroveren met Marokko, waar zijn campagnes eindigden in de kwartfinales in 2017 en de achtste finales in 2019. Later trainde hij de Franse vrouwenploeg, waarmee hij de kwartfinales bereikte op zowel het WK 2023 als de Olympische Spelen van 2024.
Een coach die altijd in trek is
Renard wekt regelmatig belangstelling zodra Afrikaanse bonden op zoek gaan naar een nieuwe coach. Toch hebben zijn beschikbaarheid en salariswensen de onderhandelingen vaak bemoeilijkt.
Tijdens de Afrika Cup van 2023 probeerde Ivoorkust hem terug te halen nadat Jean-Louis Gasset tijdens het toernooi was ontslagen. De Franse voetbalbond weigerde hem echter vrij te geven van zijn contract bij de vrouwenploeg.
Ook Nigeria onderzocht in 2024 de mogelijkheid Renard aan te trekken, maar een voetbalfunctionaris omschreef zijn financiële eisen later als buitensporig hoog.
Tunesië wordt de vijfde Afrikaanse nationale ploeg die hij traint. Zijn eerdere ervaring op het continent omvat periodes bij Zambia, Ivoorkust, Marokko en Angola, terwijl hij ook als assistent bij Ghana werkte.
De taak die Tunesië wacht
Renards eerste prioriteit zal zijn de verdedigende prestaties van Tunesië te verbeteren. De nederlaag tegen Zweden volgde op een ander zwaar verlies, een 5-0-tegenslag tegen België in de laatste voorbereidingswedstrijd voor het toernooi.
Na de wedstrijd tegen Zweden gaf Lamouchi toe dat Tunesië te veel fouten had gemaakt. Renard, die bekendstaat om zijn eis van discipline in zijn selecties, heeft de spelers al opgeroepen de nederlaag achter zich te laten en zich te concentreren op het met trots vertegenwoordigen van hun land.
Tembwe gelooft dat de motiverende vaardigheden van de Franse coach vaak het verschil hebben gemaakt. Hij herinnerde zich de teamtalk van Renard voor de halve finale van de Afrika Cup tussen Zambia en Ghana, waarin hij stelde dat de wedstrijd in feite al gewonnen was voordat de spelers het veld betraden.
Renards eerdere ontmoetingen met Japan tijdens WK-kwalificatiecampagnes met Saoedi-Arabië kunnen ook nuttig blijken. Tunesiës hoop om voor het eerst de knock-outrondes te bereiken, rust nu grotendeels op de vraag of hij opnieuw een ommekeer kan bewerkstelligen en een nieuwe prestatie kan toevoegen aan een al opmerkelijke trainerscarrière.
