De vier keer wereldkampioen Italië heeft opnieuw een zware tegenvaller te verwerken. De ploeg plaatste zich niet voor een derde opeenvolgend WK, na een nederlaag in de strafschoppenserie tegen de nationale ploeg van Bosnië en Herzegovina. Na het mislopen van het WK in 2018 en 2022 betekent deze nieuwe teleurstelling een ongekende reeks voor een voormalig winnaar van het toernooi.
Gemiste strafschoppen van Pio Esposito en Bryan Cristante waren beslissend na een gespannen ontmoeting waarin de ploeg van Gennaro Gattuso lang met tien man had gevochten om de strafschoppen te bereiken. Bosnië behield zijn kalmte en benutte alle vier de pogingen, waardoor het zich plaatste.
Voor Bosnië is het pas het tweede optreden op het toernooi. Aanvoerder Edin Dzeko (40) speelde een sleutelrol in het succes. De ploeg gaat nu in een groep met Canada, Qatar en Zwitserland.
Rode kaart, druk en late gelijkmaker
Italië was vroeg op voorsprong gekomen toen Moise Kean van afstand doel trof nadat Nicolo Barella had geprofiteerd van een fout van doelman Nikola Vasilj. Het voordeel was echter van korte duur, althans wat betreft de controle over de wedstrijd.
De wedstrijd kende een cruciale wending voor rust toen verdediger Alessandro Bastoni werd uitgesloten na het onderuit halen van Amar Memic die alleen op doel afging. Met tien man moest Italië een groot deel van de tweede helft in de verdediging.
Doelman Gianluigi Donnarumma hield zijn ploeg met enkele belangrijke reddingen overeind, maar Bosnië wist uiteindelijk toch te scoren. Nadat hij een kopbal van Dzeko had gepareerd, was Haris Tabakovic het snelst bij de rebound en zorgde zo voor een verlenging, waarin de thuisploeg de zenuwen onder controle hield en uiteindelijk de overhand kreeg.
Emotionele nasleep en onzekere toekomst
De nederlaag liet het Italiaanse kamp verslagen achter. Gattuso, zichtbaar aangeslagen, gaf toe dat de uitslag moeilijk te verwerken was. Hij zei dat hij alles had gegeven voor kwalificatie en benadrukte dat zijn eigen toekomst er niet toe deed. Voorzitter Gabriele Gravina drong er bij hem op aan aan te blijven, maar erkende tegelijkertijd de diepte van de crisis.
Ook spelers hadden moeite met de afloop. Leonardo Spinazzola omschreef de teleurstelling als overweldigend en wees op de inspanning van het team, ondanks de man minder, en de gemiste kansen die de wedstrijd hadden kunnen doen kantelen.
Deze nieuwe mislukking voegt zich bij een zorgwekkende trend. Sinds de wereldtitel in 2006 is Italië niet verder gekomen dan de groepsfase op de daaropvolgende WK’s en moet het nu een langdurige afwezigheid op het mondiale podium incasseren, ondanks de winst op het EK van 2020.
Diepere problemen achter de neergang
De problemen van Italië gaan verder dan één wedstrijd. De huidige situatie heeft haar wortels in structurele uitdagingen in het nationale voetbal. Na het succes in 2006, dat was gebouwd op een generatie die in eerdere jaren was gevormd, is de talentstroom zwakker geworden.
Veranderingen na het Bosman-arrest leidden tot een toestroom van buitenlandse spelers in de Serie A, waardoor de kansen voor jonge binnenlandse talenten afnamen. Waarnemers wijzen op tekortkomingen in de jeugdopleiding en wervingsstrategieën als bijdragende factoren.
Financiële problemen en verouderde infrastructuur spelen eveneens een rol. Italiaanse clubs blijven achter bij de grootverdieners in Europa, met beperkte inkomstenstromen in vergelijking met competities die profiteren van lucratieve televisiecontracten en investeringen. De staat van de stadions en commerciële beperkingen belemmeren verdere groei.
Oud-spelers en analisten hebben gewezen op de noodzaak van hervormingen op meerdere gebieden, van jeugdopleidingen tot het management buiten het veld. Herhaalde mislukkingen in de kwalificatie, waaronder eerdere play-offnederlagen, hebben een blijvende psychologische impact achtergelaten. Deze nieuwe tegenslag versterkt de zorgen over de richting waarin het Italiaanse voetbal zich beweegt.
