Weinig mensen in de voetbalgeschiedenis hebben zoveel meegemaakt als Enrique Macaya Márquez. De Argentijnse verslaggever, bij iedereen bekend als Macaya, heeft een carrière opgebouwd die bijna zeven decennia beslaat en de verslaggeving van 18 opeenvolgende WK’s omvat – een record dat zijn buitengewone band met de sport weerspiegelt.
Zijn reis begon op het toernooi van 1958 in Zweden, toen hij pas 24 jaar oud was. Tot de sterren van dat toernooi behoorde een 17-jarige Pelé, maar Macaya’s eerste grote herinnering aan het toernooi kwam van de pijnlijke 6-1 nederlaag van Argentinië tegen Tsjecho-Slowakije, een wedstrijd die later bekend werd als de “Ramp van Zweden”.
“We wisten bijna niets over Tsjecho-Slowakije. We hadden geen informatie, geen gegevens, en zij verrasten ons,” herinnert Macaya zich, terwijl hij een nederlaag beschrijft die hem zijn hele carrière is bijgebleven.
Sindsdien heeft hij het voetbal drastisch zien veranderen. Hij deed verslag van legendes als Pelé, Diego Maradona en Lionel Messi, terwijl hij de sport zag overstappen van traditionele televisieverslaggeving naar het digitale tijdperk, met directe statistieken en steeds mondialere toernooien.
Ondanks al die veranderingen is één principe voor Macaya constant gebleven: het belang van het vermijden van overhaaste conclusies. Voor hem moet het begrijpen van een persoon en diens reis voorafgaan aan het vormen van een oordeel.
Scaloni’s opkomst en het belang van geduld
Die overtuiging beïnvloedde zijn reactie toen Lionel Scaloni in 2018 werd aangesteld als bondscoach van Argentinië. Destijds gaf Macaya toe dat hij twijfels had bij de beslissing, omdat hij niet veel wist over de coach.
“Ik had niet veel verwachtingen. Ik kende hem niet,” zei hij.
Scaloni veranderde uiteindelijk twijfels in bewondering, door Argentinië te leiden naar succes in de Copa América, de Finalissima en het WK. Wat aanvankelijk een riskante keuze leek, werd een van de meest succesvolle verhalen in het recente voetbal.
Voor Macaya bewezen Scaloni’s prestaties waarom geduld en een dieper begrip essentieel zijn voordat je iemand beoordeelt. Hij gelooft dat iemands kwaliteiten niet kunnen worden geëvalueerd zonder kennis van diens achtergrond, karakter en volledige verhaal.
Argentinië heeft opnieuw de halve finale van het WK bereikt en bereidt zich voor op Engeland, en Macaya is ervan overtuigd dat het team in staat is om de trofee opnieuw te winnen.
“Natuurlijk kunnen ze dat,” zei hij. “Als we het hebben over wat mogelijk is, over de toekomst, dan geloof ik dat Argentinië in staat is om te winnen.”
Messi, Maradona en de onmogelijke vergelijkingen
Toen hem werd gevraagd naar zijn favoriete Argentijnse speler, was Macaya’s antwoord onmiddellijk.
“Dat is duidelijk Messi,” zei hij.
Toen het gesprek echter ging over de grootste speler aller tijden, weigerde de ervaren verslaggever een definitief antwoord te geven. Naar zijn mening is het bijna onmogelijk om voetballers uit verschillende tijdperken te vergelijken, omdat de sport zelf voortdurend is geëvolueerd.
“Er is geen manier om spelers uit de geschiedenis te meten,” legde Macaya uit. “De tijden zijn veranderd. Tegenstanders zijn veranderd. Elke speler is uniek.”
Dezelfde benadering geldt voor de discussie over Messi en Maradona. Hoewel beiden het beroemde Argentijnse nummer 10 droegen en symbolen werden van hun generatie, gelooft Macaya dat hun carrières niet door een eenvoudige vergelijking kunnen worden beoordeeld.
“De tegenstanders waren anders. De behoeften waren anders. De steun van hun teamgenoten was anders. Ieder had zijn eigen leven en zijn eigen geschiedenis,” zei hij.
Ook vergelijkingen tussen het Brazilië van Pelé uit 1970 en het Argentinië van Maradona uit 1986 wijst hij af, omdat de verschillende stijlen en omstandigheden dergelijke debatten onbeslisbaar maken.
Een carrière gebouwd op herinneringen en respect
Voor Macaya wordt de voetbalgeschiedenis niet alleen bepaald door overwinningen. Hoewel WK-triomfen uiteraard een speciale plaats in zijn herinneringen innemen, gelooft hij dat nederlagen ook een belangrijk onderdeel van het verhaal zijn.
“Er zijn veel gedenkwaardige wedstrijden. Negatieve resultaten horen ook bij die herinnering,” zei hij.
Tot de momenten die hem het meest bijstaan, behoren de WK-successen van Argentinië. Hij gelooft dat de triomf van 1986 vooral belangrijk was voor Maradona, omdat de trofee de droom vervulde om wereldkampioen te worden.
Na bijna 70 jaar lang verslag te hebben gedaan van de grootste voetbalmomenten, beseft Macaya dat zijn pensioen nadert. Maar zelfs als hij over het einde van zijn carrière spreekt, behoudt hij dezelfde ontspannen houding die zijn werk heeft gekenmerkt.
“Op een gegeven moment ga ik met pensioen,” grapte hij.
Voor een journalist die zijn hele leven de evolutie van het voetbal heeft vastgelegd, mag zijn afscheid dan ooit komen – maar zijn invloed op de geschiedenis van de sport zal onvergetelijk blijven.
